Przewody układu chłodzenia

Układ chłodzenia cieczą jest jednym z najważniejszych układów w samochodach i nie tylko. W starszych silnikach można było spotkać układ chłodzenia powietrzem, w silnikach tego typu głowice miały charakterystyczne żeberka, których zadaniem jest chłodzenie. Do dziś można spotkać takie układy w piłach łańcuchowych, motocyklach itp. Układ chłodzenia cieczą jest stosowany w silnikach o zapłonie samoczynnym i iskrowym. Celem zastosowania układu chłodzenia cieczą jest utrzymanie silnika w optymalnej temperaturze (optymalna temperatura pracy silnika to 90 stopni Celsjusza). Układ chłodzenia cieczą składa się z: chłodnicy, wentylatora, termostatu, przewodów, czujnika temperatury, nagrzewnicy, pompy wody i zbiornika wyrównawczego.

Poziom płynu chłodzącego powinien wynosić między minimum a maksimum. W przypadku uszkodzenia lub zatkania układu silnik może ulec przegrzaniu, gdy jego temperatura osiągnie około 120-130 stopni Celsjusza. W najgorszym wypadku może dojść do zatarcia silnika. Kolejnym skutkiem niesprawnego układu chłodzenia może być niedogrzanie silnika, co powoduje między innymi wzrost spalania, słabe działanie ogrzewania i szybsze zużywanie elementów silnika. Często może dochodzić do zatkania, lub uszkodzenia przewodów układu. Zadaniem przewodów układu chłodzenia jest rozprowadzanie cieczy chłodzącej po całym układzie. Są one łatwe w montażu, ponieważ są zabezpieczone jedynie przez opaski zaciskowe.

Przewody chłodnicze powinny być wykonane z wytrzymałego materiału. Najczęściej stosowane są przewody gumowe i silikonowe. Przewody gumowe mogą być uszkodzone przez wysoką temperaturę, działanie promieni słonecznych i gryzonie, dlatego co kilka lat powinny zostać wymienione. Silikonowe przewody (tzw. sztywne) są dużo bardziej odporne na temperaturę, przez co ich okres eksploatacji jest dłuższy, niż w przypadku gumowych.