Amortyzator teleskopowy jest obecnie najczęściej spotykanym i montowanym w nowoczesnych samochodach. Może być hydrauliczny lub gazowo-hydrauliczny. Składa się ze zbiornika wyrównawczego i cylindra bocznego. Posiada także dolny zespół zaworowy, tłok połączony z łożyskiem i prowadnicę tłoczyska. Jest on odpowiedzialny za konwersję energii kinetycznej, która powstaje podczas ruchu nadwozia na energię cieplną oleju i gazu, czyli środka amortyzującego. Amortyzator teleskopowy jest jednym z elementów pojazdu, który jest narażony na największe obciążenie. Do jego zadań należy zapewnienie właściwej przyczepności kół do nawierzchni. Tłumi wahania zawieszenia podczas poruszania się po nierównych drogach. Jeżeli pracuje sprawnie, unikamy lub ograniczamy znacząco ryzyko utraty kontaktu kół z podłożem. Amortyzator teleskopowy wymieniamy najczęściej po przejechaniu ok. 60-80 tys. km. Częściej, jeżeli dojdzie do jego awarii. 
 

Nowy amortyzator teleskopowy, a także ten w doskonałym stanie, osiąga skuteczność na poziomie 70%. Do wymiany kwalifikuje się już amortyzator ze skutecznością 30-40%. Bezwzględnie szybko należy wymienić go, jeżeli różnica w wynikach między amortyzatorami jednej osi wynosi więcej niż 20%. Pomiaru możemy dokonać w centrum diagnostyki pojazdu za pomocą specjalnej aparatury pomiarowej. Trzeba jednak mieć na uwadze fakt, że są to wartości tylko orientacyjne, dla każdego pojazdu należy je interpretować indywidualnie. 

Amortyzator teleskopowy zużył się lub też uległ awarii i nie pracuje prawidłowo, jeżeli droga hamowania się wydłużyła i mamy problem z utrzymaniem kierunku jazdy. Ponadto o niesprawnościach świadczy efekt „przysiadania” na tylnej osi, kiedy gwałtownie przyśpieszamy lub ruszamy. Amortyzator teleskopowy sygnalizuje kłopoty z pracą silnym przechylaniem się pojazdu na boki przy skrętach i nierównomiernym zużywaniem się opon. Zwróć także uwagę na ślady oleju na amortyzatorze.